DWG to natywny format plików AutoCAD-a: binarny, zamknięty i nieudokumentowany przez Autodesk. DXF to format wymiany, który Autodesk publikuje, żeby inne programy mogły czytać te same rysunki. Ta sama geometria, inne opakowanie — i tylko jeden z nich został pomyślany do przekazywania plików ludziom spoza twojego własnego oprogramowania.
Ten ostatni punkt to cała praktyczna różnica i to on rozstrzyga, o co powinieneś prosić.
W skrócie
| DXF | DWG | |
|---|---|---|
| Rozwinięcie | Drawing Exchange Format | Drawing |
| Opublikowana specyfikacja | Tak, przez Autodesk | Nie |
| Kodowanie | Tekst (jest też wariant binarny) | Binarne |
| Cel | Przenoszenie rysunków między programami | Własny format roboczy AutoCAD-a |
| Rozmiar pliku | Większy | Mniejszy |
| Odczyt przez inne programy | Bardzo szeroki | Nierówny, przez biblioteki odtworzone z analizy |
| Niesie wszystko, co potrafi AutoCAD | Nie — udokumentowany podzbiór | Tak |
Dlaczego w ogóle są dwa formaty
Autodesk wypuścił AutoCAD-a w 1982 roku z DWG jako formatem roboczym. Jest zbudowany dla wygody jednego programu: zwarty, binarny i swobodnie zmieniany, kiedy AutoCAD tego potrzebuje.
To czyni go kiepską rzeczą do wysyłania komukolwiek. Autodesk opublikował więc dodatkowo DXF — ten sam rysunek zapisany w udokumentowanej, czytelnej postaci, pod którą każdy programista może się podpiąć. Otwórz .dxf w edytorze tekstu, a zobaczysz kody grup i nazwy sekcji zwykłym ASCII.
Oba są wersjonowane równolegle. Każde wydanie AutoCAD-a przynosi rewizję DWG i odpowiadającą jej rewizję DXF; znacznik AC1032, który czasem widać w nagłówku pliku, wskazuje na przykład generację AutoCAD 2018.
DXF nie jest więc formatem starszym ani gorszym. To ten sam rysunek, celowo uczyniony czytelnym.
Co różni się w praktyce
Otwartość. Autodesk dokumentuje DXF i nie dokumentuje DWG. Programy czytające DWG — a jest ich wiele — opierają się na bibliotekach powstałych z odtworzenia formatu. Działa to dobrze i jest w pełni legalne, ale oznacza, że obsługa DWG pozostaje w tyle za nowymi wersjami i różni się między aplikacjami, podczas gdy obsługę DXF każdy może zaimplementować wprost ze specyfikacji.
Rozmiar. Binarny DWG jest zwykle znacznie mniejszy niż ten sam rysunek jako tekstowy DXF. Przy dużym projekcie to ma znaczenie; przy jednej części nie.
Wierność. DWG mieści wszystko, co AutoCAD potrafi wyrazić, łącznie z typami obiektów, o których inne programy nie mają pojęcia. DXF obejmuje udokumentowany podzbiór. Do zwykłego kreślenia 2D — linie, łuki, okręgi, polilinie, tekst, wymiary, warstwy — ten podzbiór to wszystko, czego potrzeba. W modelu opartym na zamkniętych obiektach AutoCAD-a eksport do DXF część z tego gubi.
Zasięg wsparcia. Praktycznie każde narzędzie CAD, CAM i wektorowe czyta DXF. Mniej czyta DWG, a te, które czytają, obsługują go często mniej kompletnie.
Którego naprawdę potrzebujesz?
Ktoś przysłał ci plik, a ty nie możesz go otworzyć. Najpierw sprawdź prawdziwe rozszerzenie. Większość ludzi mówi „DWG” na oba, a w połowie przypadków w pobranych leży .dxf, który już mogłeś otworzyć. Zobacz jak otworzyć DXF bez AutoCAD-a.
Wysyłasz do cięcia laserem, warsztatu CNC albo wytwórcy. DXF, praktycznie zawsze. Oprogramowanie maszyn i usługi cięcia są zbudowane wokół niego, a dwuwymiarowa geometria cięcia mieści się swobodnie w udokumentowanym podzbiorze. Zobacz przygotowanie DXF do cięcia laserem.
Wysyłasz architektowi albo inżynierowi pracującemu w AutoCAD-zie. Zapytaj. Wielu woli DWG, bo tego oczekuje ich proces pracy, a jeśli nie — bez trudu otworzą DXF.
Archiwizujesz na długi czas. DXF. Udokumentowany format tekstowy będzie czytelny za dwadzieścia lat dla kogoś ze specyfikacją i edytorem tekstu. To właśnie po to istnieją formaty wymiany.
Ktoś chce tylko popatrzeć. Ani jeden, ani drugi — wyślij PDF. Zobacz konwersję DXF na PDF.
Jak zdobyć DXF, gdy dostałeś DWG
Pewna droga to poprosić. Osoba, która wysłała plik, otwiera go w swoim programie CAD i robi Zapisz jako albo Eksportuj → DXF. Zajmuje to jakieś dziesięć sekund, potrafi to każda desktopowa aplikacja CAD, a plik wychodzi z oprogramowania, które go stworzyło, a nie z domysłu osoby trzeciej na jego temat.
Jeśli pytanie nie wchodzi w grę, konwertery istnieją. Dwie rzeczy do rozważenia: to właśnie przy konwersji ginie wierność, a ty wysyłasz cudzy rysunek do usługi, której nie kontrolujesz. Przy projekcie hobbystycznym w porządku. Przy pracy dla klienta — zapytaj.
Prosząc, warto wskazać wersję. DXF R12 jest najbezpieczniejszy — jest wiekowy, wspierany wszędzie, a jeśli rysunek to zwykła geometria 2D, nie traci nic istotnego. Zwłaszcza starsze oprogramowanie maszyn radzi sobie z nim dużo lepiej.
Dwie rzeczy, które ludzie mylą
„DXF jest stratny.” Tylko w tym sensie, że nie niesie zamkniętych typów obiektów AutoCAD-a. Linie, łuki, okręgi, polilinie, tekst, wymiary i warstwy przechodzą nienaruszone. Przy pracy kreślarskiej 2D strata zwykle wynosi zero.
„DXF to stary format.” Jest wersjonowany razem z DWG od 1982 roku i nadal jest. Zamieszanie bierze się stąd, że R12 tak powszechnie służy jako cel zgodności, iż ludzie zakładają, że DXF się na nim zatrzymał.
Gdzie w tym wszystkim jest to narzędzie
KulmanLab czyta DXF, a nie DWG — i warto powiedzieć dlaczego, zamiast traktować to jak przeoczenie: DXF jest udokumentowany, więc implementacja może być poprawna po samym przeczytaniu specyfikacji. DWG oznaczałby zależność od biblioteki odtworzonej z analizy, w przeglądarce, dla formatu zmieniającego się w rytmie Autodesku.
Jeśli masz .dwg, to tego nie otworzy. Jeśli masz .dxf, otworzysz go w karcie przeglądarki bez instalowania czegokolwiek: app.kulmanlab.com.
To, co zapisuje z powrotem, to cały rysunek — linie, okręgi, łuki, elipsy, polilinie, splajny, tekst wraz z formatowaniem, wymiary, odnośniki i kreskowania, wraz z warstwami i rodzajami linii. Plik otwarty tutaj i wyeksportowany ponownie wychodzi z opisami, a nie okrojony do samej geometrii.
Powiązane: Import — co dokładnie KulmanLab odczytuje z DXF, oraz Export Manager — co niesie każdy format eksportu.