Plik DXF do cięcia laserem wymaga czterech rzeczy: zamkniętych konturów, poprawnych jednostek, wyłącznie geometrii do cięcia — bez wymiarów, notatek i kreskowań — oraz warstw rozdzielających cięcie, nacinanie i grawerowanie. Ten poradnik omawia każdą z nich i pokazuje, jak sprawdzić swój plik, zanim odrzuci go usługodawca.
Wszystko to zrobisz za darmo w przeglądarce na app.kulmanlab.com: nie ma czego instalować, nie trzeba konta, a plik nigdy nie opuszcza twojego komputera. To właśnie ten proces był powodem, dla którego zbudowaliśmy KulmanLab, więc ograniczenia dotyczące innych zadań CAD w większości tutaj nie obowiązują: cięcie laserem jest dwuwymiarowe, a DXF to dokładnie to, czego chcą zakłady cięcia.
Dlaczego pliki są odrzucane
Pięć powodów wyjaśnia niemal wszystkie przypadki.
Otwarte kontury. Kształt, który wygląda na zamknięty, ale ma w narożniku szczelinę grubości włosa, nie jest obszarem — to zbiór niepołączonych linii. Maszyny muszą wiedzieć, co jest wewnątrz, a co na zewnątrz, a otwarty kontur nie ma wnętrza. To zdecydowanie najczęstszy powód odrzucenia.
Złe lub niejednoznaczne jednostki. DXF nie zapisuje w sposób pewny, co oznaczają jego liczby. Ten sam plik może być w milimetrach, centymetrach, calach albo stopach, a często wcale tego nie podaje. Detal, który przychodzi 25,4 razy za duży albo za mały, to właśnie to.
Wszystko poza geometrią. Wymiary, tabelki rysunkowe, notatki, kreskowania, linie pomocnicze. Maszyna z ochotą spróbuje wyciąć twoje opisy.
Zdublowane linie. Dwie identyczne linie leżące na sobie oznaczają, że laser przejedzie tę samą ścieżkę dwa razy: stracony czas, przypalone krawędzie, a na cienkim materiale ryzyko pożaru.
Wszystko na jednej warstwie. Jeśli cięcie, nacinanie i grawerowanie nie są rozdzielone, usługodawca ich nie odróżni i poprosi o ponowne przesłanie.
Przygotowanie pliku
Przeciągnij swój .dxf na obszar rysunku na app.kulmanlab.com albo użyj przycisku Import w panelu plików. Rysunek się wczytuje, a widok dopasowuje się do niego.
1. Zobacz, co naprawdę masz. Wpisz fit, żeby zmieścić całość w widoku. Potem przybliż każdy narożnik każdego detalu — szczeliny są niewidoczne w skali całego rysunku i oczywiste przy dziesięciokrotnym powiększeniu. To ta kontrola oszczędza ci maila z odmową.
2. Usuń to, co nie ma być cięte. Linie pomocnicze, notatki, ramki, wymiary. layer-isolate pokazuje jedną warstwę naraz i w ten sposób znajduje się resztki schowane pod właściwą geometrią.
3. Zamknij szczeliny. trim przycina wystające końce tam, gdzie dwie linie przecinają się z zapasem. Tam, gdzie linie nie dochodzą, przeciągnij uchwyt końca na sąsiedni — uchwyty przyciągają, więc końce naprawdę się spotykają, zamiast prawie się spotykać.
4. Sprawdź wymiary. distance mierzy między dwoma punktami, area mierzy zamknięty obszar z klikniętych punktów. Zmierz element, którego rzeczywisty wymiar znasz. Jeśli wynik różni się 25,4 razy, twój plik jest w złym układzie jednostek.
5. Rozdziel cięcie, nacinanie i grawerowanie. Każdą operację umieść na własnej warstwie o oczywistej nazwie: CUT, SCORE, ENGRAVE. Większość usługodawców wymaga tego albo osobnych plików. layer-manager tworzy je i przypisuje.
Potem eksportuj: Export → DXF. KulmanLab zapisuje zwykły DXF w formacie AC1032, czyli dokładnie to, czego oczekują zakłady cięcia i oprogramowanie maszyn.
Szczelina cięcia
Laser usuwa materiał podczas cięcia — mniej więcej od 0,1 do 0,3 mm, zależnie od maszyny, materiału i grubości. Wytnij kwadrat 50 mm, a dostaniesz kwadrat odrobinę mniejszy, i detal, który miał wejść na wcisk, nie wejdzie.
Są dwa sposoby:
Zostaw to usługodawcy. Większość zakładów sama kompensuje szczelinę cięcia, a jeśli to robi, twoja własna kompensacja przesuwa detale w drugą stronę. Zapytaj, zanim cokolwiek zmienisz.
Zrób to sam. offset tworzy równoległą kopię kształtu w stałej odległości — połowa szerokości szczeliny, na zewnątrz dla detali, które mają zachować wymiar, do wewnątrz dla otworów. Działa na liniach, okręgach, łukach, elipsach i poliliniach. Obsługuje jeden obiekt naraz, więc nadaje się do kilku krytycznych miejsc, a nie do arkusza z dwustoma detalami.
Jeśli tolerancja ma znaczenie, wytnij próbkę, zanim przeznaczysz materiał.
Co sprawdzić przy eksporcie do DXF
Warto wiedzieć, zanim na tym polegniesz:
- Odznacz opisy, zamiast je kasować. Tekst, wymiary, odnośniki i kreskowania są teraz eksportowane, więc wszystko, co zostawisz na rysunku, trafi do pliku. Nie musisz tego kasować: Export Manager wymienia każdy typ obiektu z własnym polem wyboru, więc odznaczenie Text, wierszy wymiarów, Leaders i Hatches daje DXF z samą geometrią cięcia, a sam rysunek pozostaje nietknięty.
- Tekst wychodzi jako
MTEXT, a to nie to samo co geometria do grawerowania. Napisy eksportują się wraz z formatowaniem, ale sporo oprogramowania maszynowego oczekuje na warstwie grawerowania konturów, nie żywego tekstu. Sprawdź, co przyjmuje twoje, zanim zaplanujesz na tym grawer. - Odwołania do bloków nie są importowane. Rysunek zbudowany z powtarzalnych symboli blokowych przychodzi niekompletny, więc porównaj liczbę detali z oryginałem.
Splajny są eksportowane. Niektóre programy maszynowe radzą sobie z nimi słabo i wolą polilinie — jeśli tak jest u ciebie, przerysuj krzywe jako polilinie albo łuki.
Ostrzeżenie o automatyzacji
KulmanLab nie ma kontroli wstępnej. Nic nie skanuje w poszukiwaniu otwartych konturów, zdublowanych linii czy problemów z jednostkami i nie zgłasza ich. Powyższe sprawdzenia są ręczne: przybliż, zmierz, popatrz.
Przy kilku detalach to w porządku, przy całym rozłożonym arkuszu — męczące. Jeśli produkujesz arkusze regularnie, lepiej posłuży ci narzędzie z automatycznym walidatorem — a przy pojedynczych detalach, co dotyczy większości ludzi przez większość czasu, uważne obejrzenie pliku wychwytuje te same problemy.
Zanim wyślesz
- Każdy kontur cięcia zamknięty — narożniki sprawdzone przy dużym powiększeniu
- Jeden znany wymiar zmierzony i poprawny
- Bez pozostawionych wymiarów, notatek, ramek i geometrii pomocniczej
- Bez zdublowanych linii leżących na sobie
- Cięcie, nacinanie i grawerowanie na osobnych, jasno nazwanych warstwach
- Szczelina cięcia: zastosowana albo świadomie pozostawiona usługodawcy
- Wyeksportowany jako DXF i raz otwarty ponownie, żeby potwierdzić, że wygląda dobrze
Ten ostatni punkt kosztuje dziesięć sekund i wyłapuje niespodzianki eksportu przed usługodawcą.
Powiązane: Import — co KulmanLab odczytuje z DXF, Export Manager — co dokładnie niesie każdy format eksportu, Offset — kompensacja szczeliny cięcia, oraz LayerManager — konfiguracja warstw cięcia i grawerowania.